Starogard
ZAPISY OD 1 WRZEŚNIA!

ul. Lubichowska 70
83-200 Starogard Gdański

tel. 58 775-09-33
fax 58 775-09-33
tel. 601-346-811   
tel. 607-575-842

Czersk

ul. Kościuszki 16
89-650 Czersk

fax (058) 7425136
tel. 0-601-346-811
email: czersk@cjo.edu.pl

Gdańsk
ul. Grunwaldzka 76/78 p. 211
80-244 Gdańsk
tel. 58 / 345 05 32
kom. 664 535 472
e-mail: biuro@gotowinaeuro.pl

 

Sonda

Dlaczego warto uczyć się języków obcych?
 
Najlepsza metoda - czy w ogóle istnieje? PDF Drukuj
Czwartek, 14 Sierpień 2008 00:20
Kilka słów o metodach nauczania języków obcych, dla tych wszystkich, którzy chcą wiedzieć, co dzieje się z nimi w procesie nauczania i jak ten proces współkreować w celu osiągania jak najlepszych efektów. Metod nauczania języków obcych jest oczywiście bardzo wiele i wciąż powstają nowe, co jest naturalną konsekwencją ogromnego zainteresowania tą dziedziną wiedzy w dobie globalizacji i internetu oraz faktu, że każdy z nas uczy się inaczej. Niektórzy uczą się wizualnie, inni poprzez słuchanie, jeszcze inni przez dotyk. Wielu wybiera nauczanie grupowe, ale są i tacy, którzy preferują naukę indywidualną. Nic więc dziwnego, że zadajemy sobie pytanie: Jak najszybciej i najprzyjemniej nauczyć się języków obcych?
 
Metoda gramatyczno-tłumaczeniowa to jedna z najstarszych i najbardziej tradycyjnych metod nauczania języka obcego. Jest ona szczególnie ukierunkowana na język pisany. Metoda ta koncentruje się na nauce zasad gramatycznych oraz ich zastosowaniu w tłumaczeniu tekstów obcojęzycznych. Słownictwo języka obcego poznawane jest poprzez dosłowne tłumaczenie go na język ojczysty.
 
Metoda bezpośrednia, w której nauczyciel i uczeń stali się partnerami, którzy wzajemnie się uzupełniają Wśród sprawności językowych za najważniejsze uznano mówienie, stąd nacisk na słownictwo z języka codziennego i drugorzędna rola gramatyki. Podstawowym celem jest nauczenie komunikacji, częściowo poprzez myślenie w tym języku i nie używanie języka ojczystego. Celem jest także nauczenie uczniów posługiwania się językiem obcym w sposób spontaniczny poprzez zastosowanie realiów lub gestykulacji. Charakterystyczne są ćwiczenia typu pytanie-odpowiedź w małych grupach oraz nauka pojęć na zasadzie skojarzeń.
 
Metoda audiolingwalna to metoda, której celem jest szybka nauka umiejętności mówienia i słuchania. W celu wyrobienia u uczniów nawyków językowych, automatycznych odpowiedzi, które nie byłyby narażone na wpływ języka ojczystego w metodzie tej przeważają ćwiczenia drylowe, uczniowie mają naśladować i zapamiętywać całe frazy i zdania. Charakterystyczny jest brak wyjaśnień zasad gramatycznych Nauczyciel jest modelem do naśladowania poprawnych struktur językowych, główny nacisk położony został na mówienie. Największy minus tej metody to niestety ogromna monotonia ćwiczeń polegających na powtarzaniu zdań i zwrotów.
 
Metoda Silent Way nauczyciel w ramach swej roli jako asystenta i osoby stymulującej uczniów do nauki przez większość czasu milczy. Nauka języka postrzegana jest jako ćwiczenie rozwiązywania problemów, którego to uczniowie podejmują się samodzielnie lub w grupie, a zadaniem nauczyciela jest nie przeszkadzać uczniom w odkrywaniu języka.
 
Sugestopedia Wyróżniającą cechą tej metody jest używanie muzyki barokowej podczas procesu uczenia się i nauczania. Muzyka ta miała wprawiać w stan relaksacji i koncentracji i w ten sposób pomagać w przyswajaniu i utrwalaniu dużych ilości materiału. Klimat zajęć jest w tym nowym podejściu traktowany jako podstawa sukcesu, stąd szczególna dbałość o wystrój sal dydaktycznych: miękkie krzesła, przyjemne światło, obecność w klasie plakatów i dekoracji związanych z językiem obcym. Uczniowie uczą się rozumieć i używać języka obcego do komunikacji w sposób spontaniczny, odgrywając scenki i przybierając różne role w czasie gier i symulacji.
 
Metoda komunikatywna skupia się na potrzebach uczniów, a także na związku między językiem uczonym w klasie, a językiem używanym poza nią. Celem jest rozwijanie kompetencji komunikatywnej, dlatego też zajęcia często przyjmują formę: pracy w parach lub grupach wymagającej negocjacji i kooperacji między uczniami; zadań wymagających płynności mówienia, odgrywania ról, podczas których uczniowie ćwiczą i rozwijają funkcje językowe. Nauczyciel ma za zadanie stworzyć jak najwięcej sytuacji do porozumiewania się. Uczeń ma być aktywny, uczy się używać języka jako środka do wyrażenia wartości, opinii, poglądów. Duży nacisk kładzie się na funkcjonalność języka i znajomość kultury danego kraju, czyli wykorzystywanie danej struktury w praktyce, na to co wypada, a co nie i w jakim kontekście. Oceniana jest też płynność. Błędy, o ile nie zakłócają komunikacji, nie mają znaczenia.
 
Podsumowując: Ta ogromna różnorodność metod nauczania języków obcych, a chciałbym zaznaczyć, że to nie wszystkie, jest dla wszystkich lektorów z pewnością źródłem stałej inspiracji, pozwala wychodzić naprzeciw indywidualnym potrzebom uczniów, efektywniej realizować cele kursów czy zajęć indywidualnych, trwale przepędzać nudę i dawać nadzieję na wciąż nowe wyzwania.Osobiście nie mam jednej ulubionej metody. Pracując z młodzieżą i osobami dorosłymi najchętniej wybieram z każdej najpotrzebniejsze i najciekawsze elementy lub wprowadzam własne pomysły, co jak zaobserwowałam w ciągu 10 lat pracy uczniowie lubią i doceniają. I to jest w moich oczach najlepsze rozwiązanie.

 

Rafał Szydło

 

 

Reklama

Reklama